Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Πάσχα στο χωριό! Μια έκθεση που εκθέτει


Το Πάσχα είμαι μια μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης.
Βεβαίως! Γιατί όποιος δεν είναι Χριστιανός και είναι Αντίχριστος και εξαποδός, δεν κάνει Πάσχα. Και αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια, που μόλις σας αποκάλυψα.
Αντιθέτως, όποιος είναι καλός Χριστιανός, περνά ένα Πάσχα, περίπου σαν αυτό που θα σας διηγηθώ παρακάτω:

Φύγαμε φορτωμένοι.Ένα αμάξι φαγιά και ρούχα, εμάς τους τρεις, συν ένα ψάρι στη γυάλα, γιατί κανείς δεν έμεινε πίσω να το ταΐσει. Ήταν Μεγάλη Τετάρτη.
Μας περίμενε το σπίτι στο χωριό, άδειο και έρημο.
Άντε να ανοίξεις, να πλύνεις τις αυλές, να στρώσεις να ξεστρώσεις, να αερίσεις, να τακτοποιήσεις τα φαγιά στα ντουλάπια και στο ψυγείο, να εγκαταστήσεις το laptop, το media player, να βάλεις να φορτίσουν τα κινητά, τα tablet, οι φωτογραφικές μηχανές, οι μπαταρίες των ηλεκτρονικών τσιγάρων, να μαζέψεις τα καλώδια, μην πέσει κανένας και τραβλωθεί και κάνουμε Πάσχα στο Γύψο (Ο Γύψος ΔΕΝ είναι εξωτικός προορισμός, μηδέ γραφικό ψαροχώρι).
Έπεσα στο κρεβάτι ψόφιος, αφού είχα παρακολουθήσει παιδική ταινία, με δράκους και μάγισσες.
Επτά και τέταρτο το πρωί, χτυπάει το κινητό. «Πέθανε ο μπαμπάς», μου είπε η Πόπη, η εξαδέλφη μου.
Δεν ξανακοιμήθηκα.
Η Μεγάλη Πέμπτη κύλησε ανιαρά, με ψιλόβροχο και κρύο, ίσα για να μην μπορούμε να ξεμυτίσουμε. Ας ξανακάτσω εγώ στο laptop, κι εσύ στο tablet. Το βράδυ, μας βρήκε να παρακολουθούμε παιδική ταινία, με δράκους και μάγισσες.
Η Μεγάλη Παρασκευή κύλησε όπως ακριβώς αρμόζει σε μια Μεγάλη Παρασκευή. Ο Επιτάφιος μου φάνηκε πως έκανε μακρύτερη διαδρομή φέτος, αλλά δεν παίρνω κι όρκο.Μια παιδική ταινία με δράκους και μάγισσες, ανέλαβε για άλλη μια βραδιά τη διασκέδασή μας.
Το Σάββατο, η κηδεία. Πήγαμε κι ήρθαμε Αθήνα, αυθημερόν. Προλάβαμε όμως την Ανάσταση. Ή μάλλον όχι!
Κόπηκε τo ρεύμα και η εκκλησία βυθίστηκε στο σκότος. Ένα βαρελότο έσκασε και εξφενδόνισε «κάτι» πάνω στο γόνατο του γιου μου, που έβαλε τα κλάματα, από το φόβο του περισσότερο κι έτσι αναγκάστηκα και τον πήρα κακήν κακώς να γυρίσουμε σπίτι, με τη λαμπάδα άθικτη και το φαναράκι σβηστό.
Ευτυχώς, το κλάμα τού άνοιξε την όρεξη κι έτσι έφαγε το καταπέτασμα (το καταπίστευμα, όπως έλεγε και η κυρία Μαρούσα) και παρηγορήθηκε.
Η βραδιά έληξε, παρακολουθώντας παιδική ταινία, με δράκους και μάγισσες.

Η Κυριακή του Πάσχα, μας βρήκε καλεσμένους στον εξάδελφό μου Γιώργο, ο οποίος σούβλισε ένα κατσίκι και διάφορα κοκορέτσια, που εξαφανίσαμε με περισσή χάρη.
Highlight της ημέρας ήταν η decoupage. Ο Γιώργος αποφάσισε, να κόψει το κατσίκι με ένα μπαλτά, πάνω στη σανίδα – αντίκα του παππού του Γιώργη, στη μέση του τραπεζιού, με όλους μας καθήμενους τριγύρω. Τα κρέατα πετάγονταν προς όλες τις κατευθύνσεις και η συμπεθέρα, τα άρπαζε και τα έχωνε βιαστικά στο στόμα. (Παράπλευρες απώλειες).


Η θεία Γιωργία, μητέρα του Γιώργου, βρήκε την ιδέα μάλλον κακόγουστη, γι’ αυτό και τον στόλισε με διάφορα επίθετα, όπως «Μωρ’ λουβιάρη», το οποίο και δεν ξέρω τι σημαίνει. Μην σας κάνει εντύπωση γιατί δεν ρώτησα τη θεία Γιωργία. Έχει βαρύ χέρι, είναι η απάντηση.
Βάλαμε και μουσική (βλέπεις εκτός από το δικό μας πενθούν σόι, υπήρχε και το σόι της γυναίκας του, το οποίο ουδόλως πενθούσε).

Για να είμαι ειλικρινής έριξα κι ένα χορό. Μάλλον τον χρειαζόμουν, λόγω κακής διάθεσης και λόγω φαγητού.
Το μόνο που δεν φάγαμε, όπως είπαμε και με τον εξάδελφο Φάνη,  ήταν γαρδουμποτσούρεκο Τερκενλή.
Ευτυχώς, κράτησα την υπόσχεση που είχα δώσει στο εαυτό μου και ήπια περί τις 40 μπύρες, κάτω από τον ήλιο.
Επτά το απόγευμα, φύγαμε γι’ Αθήνα.
Η Δευτέρα του Πάσχα, με βρήκε στο σπίτι μου, με ήρεμη διάθεση και ανήρεμο πεπτικό σύστημα. Πασχαλιάτικες παρενέργειες.
Ω! Πόσο αγαπώ το Χριστιανικό Μας Πάσχα!

7 σχόλια:

Ρειμόντ Αρμάντ Με Μαγιό είπε...

Να υποθέσω πως δεν είχατε πάρει άλλη ταινία μαζί σας πλην εκείνη με τους δράκους και τις μάγισσες;;

Χρόνια Καλά Dimiscon. Το παν είναι να αντιμετωπίζει κανείς τα γεγονότα με χιούμορ!!!

stavroulazerva είπε...

Την καλημέρα μου!

Koueen είπε...

A ρε Dimi! Για σένα είναι η ζωή! Και του χρόνου!

serenata είπε...

Πολύ ωραία περάσατε όπως διαβάζω...
Το κάνετε συχνά αυτό;
Κάθε Πάσχα;
Να είσαστε καλά, όλοι!
Οχι άλλα θανατικά.
Χρόνια πολλά και του χρόνου σπίτι σας:)λέω εγώ...

tremens είπε...

Φίλε μου ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα είναι καλύτερα τα Πάσχα μας...

dimiscon είπε...

Ρειμόντ Αρμάντ Με Μαγιό: Όχι οι ταινίες ήταν διαφορετικές. Η υπόθεση ήταν η ίδια.
Stavroulazerva: την καλησπέρα μου!
Koueen: Ναι! Για μένα, για ποιον άλλο; Όχι και του χρόνου! Δε θα'θελα...
serenata: Το Πάσχα μου συνήθως είναι super. Αλλά με όλα αυτά, οι μισοί συγγενείς έλειπαν, λόγω πένθους και οι άλλοι μισοί δεν είχαμε κέφια. Του χρόνου θα είναι καλύτερα!
tremens: Χωρίς αρρώστιες και θανάτους, ελπίζω...

xristin είπε...

Επεράσατε όμορφα,όμορφα,όμορφα!
Επεράσατε όμορφα τούτο το Πάσχα!
Άντε και του χρόνου!